چون قيامت برپا گردد ؛ خداوند مردم مؤمن را در پيشگاهش قرار دهد ، عمل را برآنان عرضه نمايد ، چون پروندهء خود را نظر كنند اوّل چيزى كه ببينند بدىهاست ؛ رنگ آنان تغيير كند ، گوشت دو پهلويشان بلرزد ، سپس حسنات و خوبىهايشان عرضه شود و از ديدن اعمال پاكشان خوشحال شوند ، پس خداوند مهربان فرمان دهد سيّئات اينان را به حسنات تبديل كنيد و در معرض تماشاى مردم بگذاريد . پس از بدل شدن ، مردم مىگويند : آيا در پروندهء اينان يك گناه هم وجود ندارد ؟ ! و اين است قول حق در قرآن : يُبَدِّلُ اللّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ » . « 1 » استغفار ، روى آوردن به واجبات ، ترك محرّمات ، انديشه و نيّت پاك ، آراسته شدن به حسنات اخلاقى و انجام خيرات و مبرّات ، بر طرف كنندهء سياهى گناه از نامهء عمل و جلب كنندهء عفو خداست . اى خدايى كه كشى ناز دلم * امشبى را تو شنو راز دلم اى مرا منبع احسان و كرم * نِه به دامان عنايت سرم اى انيس شب تنهايى من * همدم اين دل شيدايى من بى كسم غير توام يارى نيست * جز توام در دو جهان كارى نيست درد دل با تو فقط مىگويم * در بدر گشته تو را مىجويم همه گويند كه من مجنونم * از غم هجر كسى محزونم آرى اى دوست كه مجنون توام * دل و جان سوخته محزون توام روز و شب ذكر تو را مىگويم * گل احسان تو را مىبويم تا بميرم نروم از بر تو * نكشم دست زخاك در تو

--> ( 1 ) - فرقان ( 25 ) : 70 .